Cool of Morbide?



Het werden toch Woodybags, geen mooie wollen deken.

In het blog item "Hemelse attentie" van 4 november 2011 haalde Trinke het al aan. Ik heb een neus voor leuke geschenken. Dat klopt. Ik word er hebberig van. Leuke hebbedingetjes om weg te geven. Liefst met een leuke boodschap of achterliggende gedachten. Best een rare eigenschap en ook een dure hobby. Ik kan het niet helpen.....het is een vorm van koopverslaving. Maar het is vooral de voorpret van het weggeven.

Horse, or no Horse....that's the question!

Te groot? Te klein? Of toch maar paarden tekenen....?

Sinds enkele weken ben ik paardrijloos. En dat doet wat met je. Het voelt op zijn minst alsof ik vele uren van de dag met mijn ziel onder mijn armen loop. Logisch als je je bedenkt dat ik de overtuiging heb dat mijn paarden (en Sancho in het bijzonder) vele jaren mijn ziel gedragen hebben. De verleiding is dan ook groot om óf uren te besteden aan Marktplaats, op zoek naar een nieuwe zielsdrager, óf gewoon in volle "emo" de Soofmobiel te starten en naar Spanje af te reizen waar paarden, naar ik net op Facebook ontdekt heb, staan te wachten om opgehaald te worden door mensen zoals ik met een teer zieltje en een groot paardenhart.

Aangenaam kennis te maken

Vandaag was de tweede dag van Michael Hamerslag op locatie. Een mooie zonnige dag. Ik had de eer om bij aankomst met Sander kennis te maken, die met zijn border collie voor een behandeling bij Michael kwam. Sander en ik zijn dan wel geen buren maar wonen toch hemelsbreed maar een kilometer of zo bij elkaar vandaan. Toch kennen wij elkaar niet. Hoe leuk is het dan om Sander te horen vertellen dat hij op de website van Buitenpaards heeft gekeken en ontdekt heeft dat wij eigenlijk collega's zijn. Sander coacht alleen niet met paarden maar met honden en schapen. Dan woon je eigenlijk zo dicht bij elkaar in de buurt en maak je door het werk van Michael kennis met Dogs in Control.

Delen is vermenigvuldigen

Met ingang van deze week zal onze paardenstal op de vrijdagen de thuisbasis en het werkterrein zijn van Paardenosteopaat Michael Hamerslag. Door extreme drukte en zijn grote plichtsbesef naar de paarden toe die zijn hulp nodig hebben, ziet Michael zich genoodzaakt zijn agenda efficiënter in te richten zodat hij zo min mogelijk cliënten hoeft teleur te stellen en zoveel mogelijk paarden kan helpen. Het liefst had Michael deze cliënten thuis ontvangen maar dat is helaas, praktisch en logistiek gezien, niet altijd mogelijk.

Uit de nieuwsbrief van Wind Organisatieontwikkeling

De NOLOC sessies: Kunst van het helpen

Op verzoek van NOLOC, de Nederlandse organisatie van loopbaancoaches, geeft Wind Organisatieontwikkeling een aantal demonstraties systemische paardencoaching onder het motto: "de kunst van het helpen" Voor sommigen een kennismaking met de systemische werkwijze, voor anderen een hernieuwde en meer specifieke kijk op het systeem. Er zijn 5 bijeenkomsten gepland in diverse regio’s. Op 21 mei werkte ik op de locatie van Buitenpaards in Strijensas (Zuid-Holland), samen met Ageeth van der Sijde en op 28 mei op de locatie van VGC-Horses in Cromvoirt (Noord-Brabant), met Esther van der Velde. Klik op om onderstaande link voor een uitgebreid verslag.

Lees hier verder

NOLOC workshop - Systemisch coachen met Paarden

In opdracht van bureau Wind Organisatieontwikkeling vindt er hier, bij Buitenpaards, op dinsdag 21 mei a.s.  een workshop plaats voor ca. 25 loopbaanadviseurs die aangesloten zijn bij NOLOC. Het doel van deze workshop is de deelnemers kennis te laten maken met de methode systemisch coachen met paarden. Annemieke Hijink van bureau Hijink & Zo zal als hoofdtrainer (met mij als co-trainer) deze groep geïnteresseerden begeleiden. Het thema is: de kunst van het helpen.

Opnieuw een afscheid

Hier zijn eigenlijk geen woorden voor.... Zo kort na Sancho en Carmen hebben wij opnieuw een groot verlies voor onze kiezen gekregen. Hoewel in januari 2011 bij Sophie al insulineresistentie en chronische hoefbevangenheid was geconstateerd, hadden we haar toch met een goed management, in de benen kunnen houden. In 2012 hebben we zelfs twee maal een lang weekend op de Veluwe gereden en Sophie was ook de afgelopen winter prima doorgekomen. We hebben, ondanks de kou en de gladheid, toch nog heerlijke ritten gemaakt. Op de foto's in 2011 was op beide voorvoeten al een hoefkanteling te zien geweest en toen de ernstige kreupelheid de afgelopen weken in volle hevigheid terugkeerde, zijn er opnieuw foto's gemaakt. Daar kwam uit dat RV Sophies hoefbeen tot bijna door de zool heen was gekanteld en dat was tevens de verklaring waarom zij, ondanks het rantsoen en de pijnbestrijding, niet opknapte. Met alles wat Sophie al had doorstaan en meegemaakt, zat er niets anders op dan afscheid van haar te nemen. Dat was geen eenvoudige keuze, maar wel de enige paardwaardige, naar onze mening. Dag lieve, lieve Soof....we hebben enorm veel van elkaar geleerd in die twee jaar dat we samen waren. We zullen je missen..... Meer over onze prachtige Filo Soof is te lezen op haar eigen blog (die we uiteraard snel zullen bijwerken).

Met 100% aandacht

Nu ik met Buitenpaards verder ga was het voor mij van belang dat ik in beeld kreeg wat mijn missie zou zijn voor 2013. Met het maken van een vision board heb ik deze helder gekregen: met 100% aandacht verbinden in groeien, b(l)oeien en delen. 

Intervisiedag Paardencoaches

Op vrijdag 11 januari 2013 waren we te gast bij Maatje Bon van Bon Spirit in Merksplas, net over de grens in België. Met een inspirerende groep ervaren Paardencoaches hebben wij, op proef, haar ezels ingezet als coaches. In de middag hebben wij zowel haar paarden als haar ezels gebruikt in een sessie. Wat een geweldige dag! Ondanks de temperaturen rondom het vriespunt, was het een zeer inspirerende en hartverwarmende intervisiedag met gelijkgestemden.

Samen verder onder eigen vlag

Het is ons nu wel duidelijk, we hoeven niet allebei dezelfde pet op. We zijn wie we zijn, soms vriendin, klant, opdrachtgever op zakenpartner. Dat wisselt continue en hebben bewezen dat we dat goed kunnen. Er gaat iets verloren in 'ons eigen-zijn' wanneer we onder één pet duiken. Als we zelf de keuze maken welke pet we dragen kunnen we in alle vrijheid keuzes maken wanneer en op welk gebied we samen-werken. Zo hoeven we geen compromissen te sluiten ten aanzien van onze eigen identiteit. 

We besluiten vanaf 2013 verder te gaan onder eigen vlag en ons geen zorgen te maken over welke vormen onze samenwerking moet gaan aannemen. Het is een kwestie van creëren in het moment. 

Welk petje heb ik nu op?

Tijdens onze ontmoetingen vraagt Trinke vaak ter verheldering welke pet heb ik nu op? Ben ik nu je vriendin, je zakenpartner of ben jij mijn opdrachtgever? Met Wolter in het jubileumboektraject komt er nog een petje bij, namelijk levenspartner. Hoe complex kan het zijn of hoe makkelijk kun je het maken? Door aan het begin van een gesprek of brainstormsessie te zeggen: ik heb nu deze pet op, kun je eenvoudiger vast stellen met welke rolverdeling, doelstelling of verbinding je van start gaat. Deze manier van werken is bij ons spontaan ontstaan en komt ons nu goed van pas. Het opzij leggen van het petje zakenpartner Buitenpaards betekent dus niet dat andere petjes hun functie niet kunnen behouden. 

Samen-werken buiten Buitenpaards

De plannen van Buitenpaards in de ijskast betekent niet het einde van de samenwerking. Dat we niet krampachtig hoeven vast te houden aan die samenwerking komt doordat er al een project loopt voor het samenstellen van een jubileumboek van Van der Sijde Hout. Trinke en haar partner Wolter zijn projectleider en schrijver sinds de kick-off van het jubileumboek op 19 maart, wat ruim een jaar in beslag zal nemen. Dit betekent dat wij elkaar op regelmatige basis spreken en zien en ook daadwerkelijk samen-werken.

Plotselinge gebeurtenis met grote verandering

Wat een inspirerende Buitenpaardsdag had moeten worden, eindigt in een nachtmerrie. Ageeth treft in de ochtend van 25 april Carmen aan met een aantal diepe vleeswonden. De dierenarts wordt gebeld en de afspraak met Gerda Dekker en haar IJslanders wordt geannuleerd. Ondanks de goede zorgen van de dierenarts krijgt Carmen, een aantal uren na het behandelen en hechten van de wonden, een ernstige vorm van koliek en moet er een bijna onmogelijke beslissing worden genomen. In minder dan 24 uur glipt dit prachtige, wijze, altijd sterrenkijkende paard waar we nog zoveel van wilden leren, door onze vingers.

Deze gebeurtenis brengt bij Ageeth opnieuw de centrale vraag aan de orde welke keuzes zij moet maken in het verdelen van haar tijd in relatie tot werk en vrije tijd. Er speelt op dat vlak zoveel en nu voelt het verlies van Carmen aan als een gemiste kans. Voor Ageeth voelt het alsof alle tijd en aandacht, die we ook aan de paarden hadden kunnen besteden, bijna onopgemerkt is opgegaan aan werk. De verantwoordelijkheden voor de houthandel, de nieuwe start-up Buitenpaards en het vele werk van de dieren en de locatie….Maar 'what’s the point' met dat alles? Waar zijn we naar toe onderweg? Is dit wat wij beogen met Buitenpaards en het nieuwe ondernemen?

Ondanks het grote dilemma, want Buitenpaards zou voor Trinke een belangrijke bron van inkomsten moeten worden, gooit Ageeth de handrem op alle activiteiten die we met Buitenpaards op de planning hebben staan. Een moeilijk maar een noodzakelijk besluit. De plotselinge dood van Carmen lijkt al onze plannen op de kop te zetten…

Trots op onze eerste (pilot) klant

Nog voor de geboorte van Buitenpaards hadden Kelly de Geus en Ageeth vorige zomer een ‘workshop vision board’, onder leiding van Trinke. Zij onderzoeken een mogelijke samenwerking en na de workshop blijkt dat het vertrekpunt van beide dames wel het zelfde is, maar hun uiteindelijke missie niet helemaal op elkaar aansluit. Een paar weken na de workshop en een evaluatiemoment, ontstaat het samenwerkingsverband Buitenpaards tussen Trinke en Ageeth en wordt Kelly hun eerste pilot klant. Buitenpaards denkt creatief mee met een eerste ondernemer die met paarden werkt.

Het vision board van Kelly met haar ideale ondernemersbeeld, gebruiken we als startpunt. Omdat het belangrijk is dat de ondernemer en de onderneming goed op elkaar aan sluiten, bekijken we de maand erna Kelly haar aanleg en talent vanuit de Human Design en welke communicatiestrategie daarbij past. Daarna brainstormen we met haar over een passende naam voor haar onderneming en de boodschap die zij wil communiceren. In oktober maken we met Kelly een stap in het bepalen van de ideale doelgroep. Daarvoor bekijken we haar lesmethoden en de shiatsu behandelingen, wat leidt tot een totaal concept in haar werk met paarden. In november vertalen we met z’n drieën alle informatie naar een Elevator Pitch, waardoor de naam en bijbehorende mantra van haar bedrijf ontstaat: Differhand – Ander inzicht in de samenwerking tussen ruiter en paard. En dan nu nog het logo.

Aanvankelijk wil Kelly haar logo zelf ontwerpen, maar is ook nieuwsgierig wat een ontwerper zou creëren en verwijzen haar door naar een website, waar startende ondernemers in een soort van contest een logo ontwerpen. Uiteindelijk is de inschrijving van Differhand bij de Kamer van Koophandel een feit en raakt Kelly haar agenda steeds meer gevuld met klantenafspraken.

En dan komt er een moment dat je je wilt gaan presenteren met je nieuwe naam en huisstijl. Dat moment was afgelopen zaterdag 21 april tijdens de Open Dag bij Stal Overwater in Strijen.

Als Buitenpaards zijn we heel trots op het uiteindelijke resultaat en trots om te zien dat Kelly haar weg vindt in het zelfstandig ondernemerschap.

ONT-moeten

Het uitblijven van Buitenpaards blogberichten heeft niets te maken met het ontbreken van nieuws of activiteiten. Integendeel. We hebben leuke opdrachten, mooie contacten en altijd wel een offerte die de deur uit moet. Niets te klagen eigenlijk….toch? Behalve dan dat de uren, dagen, weken lijken om te vliegen en we heel druk zijn. Ook druk met druk die we onszelf opleggen door met elkaar af te spreken dat we moeten bloggen, twitteren, facebooken, want de schoorsteen moet wel blijven roken, nietwaar. En niet alleen willen we Buitenpaards de ether inslingeren, maar ook informatie halen van het internet, onze klanten volgen, de verbinding met nieuwe relaties aan gaan, elkaar ontmoeten en inspireren…… Ehe, daar zeg je wat..….ONT-MOETEN.

Nee, niet zelf verzonnen, we zagen ‘m voorbij komen op twitter van @unlimitedvoice… ONT-MOETEN, soort “om-denken” maar dan in het moeten. Is dat wat begint te knagen? Krijgen wij last van ONT-moeten, een soort weerstand tegen de dingen moeten. Weerstand tegen de stroom van informatie die we ongevraagd via internet over elkaar heen storten. Moeten wij daar wel aan mee doen? Is het werkelijk zo dat wie er het hardst gilt, de meeste opdrachten krijgt? Moeten wij wel acquireren? Weerstand tegen het ontbreken van tijd om die dingen te doen waar wij geïnspireerd door raken en juist anderen weer mee kunnen motiveren. Moeten wij onze prioriteiten weer niet eens helder krijgen?

Wij, dat serieuze setje van Buitenpaards, wij zouden het toch anders gaan doen? Hebben wij ons mond niet vol met termen als DNA, wat niet alleen staat voor jouw blauwdruk maar ook staat voor De Nieuwe Aanpak, Het Nieuwe Buitenwerken, en Net(echt)Werken, kortom het nieuwe authentieke ondernemen, daar waar volgens ons nog geen managementboek voor is geschreven….. Maar als de huur en de hypotheek is betaald en de boterham belegd, en we leuke opdrachten hebben, moeten we dan niet concluderen dat dit succesvol ondernemen is? Waarom kijken wij elkaar dan op een ochtend aan en schudden wij ons hoofd? Wat klopt er niet in dit plaatje (behalve dan de wallen onder onze ogen en de meters lange to-do-list)?

Goeie vraag! Moeten we toch echt eens over nadenken…..:-)

In verbinding samenwerken

Binnen ons Buitenpaards ondernemen, zijn wij allebei onze grootste testcase en studiebron als het gaat om het ontwikkelen van een methode voor klanten om succesvol samen te werken en keuzes te maken, die voor ieder individueel de beste zijn. Zo lezen we het boek "De Verbinding" van Lynne McTaggart waarin zij schrijft over wetenschappelijke onderzoeken en waarbij geconcludeerd wordt, dat wij een fundamentele drang tot samenwerking, deelgenootschap en zelfs zelfopoffering hebben. Hierdoor hebben wij de automatische wens ontwikkeld om anderen te dienen, zelfs als dit in ons eigen nadeel is.

Hoe zit dit eigenlijk bij ons, waarom hebben wij die drang tot samenwerken, en versmelten we niet te veel? Bij de start van onze samenwerking beloven we elkaar plechtig dat onze gezamenlijke doelen gebaseerd moeten zijn op onze eigen individuele keuzes. Maar in de praktijk blijkt dat onze altruïstische drijfveer tot samenwerking, waarover McTaggert schrijft, ook bij ons biologisch is verankerd. Want ondanks onze zoektocht naar de juiste keuzes die binnen onze eigen "blauwdruk" passen, zijn wij als geen ander in staat om ons af te stemmen op de gevoelens van elkaar. We zijn namelijk in staat de dingen door de ogen van de ander te zien. Deze zogenaamde samensmelting/verbinding waarover McTaggert schrijft, zien wij in onze samenwerking binnen Buitenpaards, maar ook tijdens onze workshops met klanten. Hoe verwarrend is het dan als je uiteindelijk apart van elkaar die euforie verliest, omdat je in het samen bedenken van de bedrijfsstrategie voorbij bent gegaan aan wat belangrijk voor jou zelf is.

Dat is dan ook de reden waarom wij beginnen met het bekijken van de blauwdruk van iedere klant. Wat is jouw karakter en welke talenten heb jij? Voorafgaand en tijdens de workshop: “wat is mijn gewenste droomscenario?”, maken wij inzichtelijk wie jij bent, zonder je daarbij in een hokje te stoppen. Zodat je tijdens het samenwerken met de ander steeds meer gaat snappen, “wat is van mij en wat zou hierin van de ander zijn?“ Onze eigen ervaring is dat als wij dit blijven toetsen en ons zelf uitspreken naar elkaar, we uiteindelijk allebei onze eigen droom houden èn daarnaast ons gezamenlijke Buitenpaards-ideaal, met een vergrote kans op een blijvende succesvolle samenwerking.

Geef eens een compliment

We lazen onlangs dat 1 maart Nationale Complimentendag is. En nee, geen cadeautjes over en weer, stond er expliciet bij, maar oprecht en persoonlijk een compliment uitdelen. Grappig dat daar een dag voor in het leven is geroepen. Want hoe moeilijk is dat, een complimentje maken? Of een compliment ontvangen? Dat laatste is misschien nog moeilijker dan geven.
Middels social media 'I like-en' we er op los! We klikken moeiteloos op alle berichtjes en links die we grappig, mooi, zielig, opvallend of gewoon leuk vinden. We hoeven er geen woorden meer aan vuil te maken...gewoon, klik, klaar. En de ontvanger....die hoeft niet te verblikken of te blozen. Die telt gewoon tevreden het aantal 'like-jes'.

Laten wij dan alvast eens terugblikken deze week en wat woorden geven aan zaken die ons hebben verheugd. Compliment voor Wolter Beijer, voor zijn inspirerende brainstormsessie en zijn nieuwe website www.orkestra.nl. Compliment voor Eric de Meij, voor zijn fantastische zuurkoolschotel en wekelijkse lunchboodschappen voor Buitenpaards. Complimenten voor onze hoefsmid, die spontaan een link van Buitenpaards op zijn website plaatst. En complimenten voor Gerda Dekkers (Dekker Consult) als actieve referent, waardoor wij nu ook Barbara Breedveld met www.paardenpartner.nl kunnen complimenteren voor het harde werken tijdens haar vision board sessie bij ons deze week. En complimenten ook voor Kelly de Geus die voor ons prachtige trainingsverslagen maakt van het werken met onze paarden. Complimenten voor Myrene Langen die op haar website www.zenzijnenpaarden.nl haar nieuwe, prachtige bedrijfsfilm heeft geplaatst.

Natuurlijk hebben we elkaar ook complimenten gemaakt deze week. Geen high five na een productieve dag, maar een oprecht compliment over het feit dat alles bespreekbaar is, dat het niet alle dagen lachen is, maar we tegen elkaar de schone schijn niet op hoeven te houden. Dat woorden soms niet nodig zijn en rekening met elkaar houden geen opgave is.

Hebben we nog gelachen?

Het doel van ons ondernemersblog is geinteresseerden inzicht te geven hoe wij binnen Buitenpaards te werk gaan. Hoe wij ondernemen, struikelen en weer opstaan, leren en daarmee kunnen inspireren. Open, eerlijk en spontaan. Dat spontane kan er dus wel af, als je op je to do list hebt staan dat volgens de Buitenpaardsplanning iedere vrijdag het blog bijgewerkt moet worden en het via Twitter en Facebook de ether in moet.... Maar goed, wij veronderstellen nog steeds dat we ook in het nieuwe ondernemen een planning nodig hebben, dus durven we nog niet alles los en aan het toeval over te laten.

Maar dan open en eerlijk.... We hebben weer genoeg activiteiten gehad dus je zou zeggen, onderwerpen genoeg. Maar ons idee delen dat we overwegen onze dienstverlening te koppelen aan de metafoor van het bouwen van een huis, is dat niet wat droog en commercieel? En over de grappige of emotionele ontmoetingen met onze klanten willen we ook discreet blijven. En ja...die uitstaande offertes voor prachtige opdrachten zoals het maken van een jubileumboek en een leuke foto-opdracht, dat zijn nog geen officiële opdrachten, dus wat kun je er over zeggen?

Nee, in het Nieuwe Ondernemen stellen we ons zelf dus niet de vraag 'Wat hebben we weer allemaal gedaan?' Er hoeft eigenlijk maar één vraag gesteld te worden om te komen tot een mooie boodschap; 'Hebben we nog gelachen of genoten deze week'? Ja genoten, omdat de kleurpotloden en schilderdoeken, nodig voor een vision board, bij de Lidl in de aanbieding waren, en gelachen omdat we dankzij een klant in aanraking kwamen met Zentangle en het mooi was om te zien hoe eenvoudig diep weggestopte creativiteit kan ontwaken. En genoten van de champagne die we met onze mannen gedronken hebben, omdat we het ontstaan van Buitenpaards nog niet met hen hadden gevierd.

P.s. we konden zelfs geen bloopers verzinnen, want wij zijn natuurlijk een heel serieus setje... Dus dat is dan de boodschap aan onszelf deze week; laten we het in hemelsnaam niet altijd zo serieus nemen. Kortom, stop and smell...the horses..

Van droom naar werkelijkheid

'Met je hoofd in de wolken en de voeten op de grond', lazen we onlangs in het boek ‘Flow en de kunst van het zaken doen’. Totdat je zover bent, dat je op intuïtief niveau kunt verkopen, is hun advies: 'werk aan je proactiviteit; daar horen planning en voorbereiding bij’.

Met dit advies in ons achterhoofd maken wij onze planning voor 2012. Ons droomscenario in de vorm van een vision board is er, maar om deze droom ook werkelijk te laten worden en richting aan te geven, is het nu tijd voor een planmatige aanpak, waarbij we nu onze linkerhersenhelft aanspreken. Wel spreken we af dat we geen gevangene worden van onze eigen planning en we synchroniciteit blijven toelaten. We zien een plan maken meer als een soort van intentieverklaring naar onszelf.

Hoe maken we dan deze planning? In plaats van achter de computer te gaan zitten met een Excel sheet voor ons, kiezen we voor een luchtigere aanpak. In een woordwolk zetten we een groot aantal steekwoorden, die we uit onze vision boards halen. Daarna schetsen we met onze woordwolk voor ons, een mindmap waarin we globaal een aantal hoofd- en subcategorieën noteren. Bijvoorbeeld gezien vanuit onze rol als Buitenpaards: faciliterend, begeleidend en netwerkend, maar ook vanuit promotie en productontwikkeling. Vervolgens zetten we deze woorden op post it plakkers en plakken we deze bovenaan een groot vel papier. Onder elke subcategorie plakken we een concreet aantal acties en plannen we met onze agenda’s en het programma notify me voor de Ipad, de data in waarop we deze acties willen uitvoeren….

Zonder dat we onze ondernemersvrijheid verliezen, regelen we zo op een praktische manier dat onze droom en doelstellingen ... werkelijkheid worden.

P.s. Omdat we bij onze klanten merken dat zij ook behoefte hebben aan het maken een concreet stappenplan, ontwikkelden we voor het begeleiden hierbij, een nieuwe bouwsteen in ons dienstenpakket.

Wat vertellen onze paarden ons?

'Kudde in beeld'

Tijdens onze bezinningsweken rondom kerst en oud en nieuw, werken we ook aan een nieuwe planning voor 2012. Onze planning richt zich op individuele sessies met onze klanten en ook themadagen, om ondernemers met elkaar te verbinden. Opnieuw nemen we voor dat we naast aandacht voor onze klanten, in 2012 ook weer voldoende aandacht besteden aan onze kudde; omdat de kudde zorgt voor onze eigen balans tussen werk en privé, omdat ze de basis vormen van de ondernemingen van onze klanten en van Buitenpaards en omdat ze ons doen en laten wonderbaarlijk goed spiegelen. Waar zouden zij behoefte aan hebben? Dan wens je soms wel eens dat ze kunnen praten….

De stap naar Nanda van Gestel van Eden Holistic Horsewomanship is dan ook snel gemaakt en we vragen haar om een ’gesprek te voeren’ met onze paarden. We sturen recente foto’s van hun op, waarna Nanda met alle vier apart contact maakt en haar waarnemingen vertaalt in prachtige verslagen. Bijzonder om te lezen welke individuele rol ze (willen) hebben en hoe ze zich tot elkaar verhouden in de kudde en hoe dat onze eigen gedachten op een aantal punten bevestigt.

Nanda is ook bekend van haar boeken ‘Het paard als spiegel van de ziel’ en ‘De wereld als klaslokaal’. In het voorjaar komt haar nieuwste boek uit ‘Communiceren met paarden’. Naar aanleiding daarvan zijn wij voornemens een themadag te organiseren voor degene die meer wil leren over hoe je met paarden communiceert. Als we een concreet programma hebben, melden we dat ook weer in dit blog. 

BuitenPaards wenst iedereen 

fijne feestdagen en een inspirerend nieuw jaar!

Bezinning

Met het nieuwe jaar in zicht, vinden wij het tijd voor het maken van een vision board voor Buitenpaards met daarop onze visie voor 2012.

Zoals alles zich in de winter terugtrekt en de natuur als het ware verstilt om krachten te verzamelen, begeven wij ons, gehuld in kerstsfeer, ook in stilte met stapels tijdschriften om ons heen. De zogenaamde proefperiode hebben wij inmiddels wel achter ons gelaten en we bereiden ons voor op het begin van een nieuw jaar. Wie en wat willen wij zijn, betekenen en uitstralen in 2012? We besluiten los van elkaar te werken, met in gedachten onze eigen rol binnen Buitenpaards; intuïtief en uitgaande van onze eigen persoonlijke blauwdruk, wat telkens weer de basis is van de volgende stap. Prachtig om te zien is, dat na afloop onze platen bijna naadloos op elkaar aansluiten!  Het is een waar kunstwerk geworden. Leuk om een kaart van te maken, om te versturen naar onze relaties tijdens bijzondere momenten, of zomaar, om te vragen hoe het gaat. Ook nu blijkt weer dat het vastleggen van een visie in beeld zo goed overeenkomt met wie wij zelf zijn, dat de visie voor Buitenpaards daaruit vanzelf ontstaat. 

Plagiaat of 'Plaag-en-Haat'?

Eén van onze cliënten, een paardencoach, stuurde ons een email door, die zij ontving van een andere, voor haar bekende, paardencoach.  In deze email wordt onze cliënt vriendelijk, doch heel dringend verzocht  een bepaalde tekst te verwijderen uit haar communicatiemiddelen. De betreffende tekst was namelijk inmiddels door haar als merk gedeponeerd.

Onze cliënt vraagt ons advies over hoe te reageren. Zij en andere paardencoach werkten namelijk afgelopen zomer enige tijd met elkaar in een gezamenlijke workshop met desbetreffende naam. Na een aantal sessies bleken hun werkwijzen niet overeen te komen en eindigt de samenwerking. Onze cliënt ervaart dit als zeer spijtig, maar noodzakelijk.  Andere paardencoach komt daar nu op terug met een soort van waarschuwing van plagiaat.

Voor Ageeth, omdat zij persoonlijk betrokken is bij het ontstaan van de naam, niet zo gemakkelijk een objectief advies te geven. Zij bedenkt namelijk in mei 2010 de naam voor de workshop van onze cliënt. Als vriendendienst, spontaan en zonder kosten. Ageeth maakt zelfs nog een blocnote met daarop deze naam en foto’s van cliënt haar paarden. Nooit aan gedacht dit te deponeren. En waarom ook? Iedere ondernemer wil toch graag zelf met iets origineels komen? Of moeten wij er altijd van uitgaan dat iets goeds gepikt wordt? Delen is toch verbinden?

Zodra een idee ontstaat, waar ook ter wereld, komt zo’n idee meteen al in de ether. Waar begin je dan met eigendomsrechten claimen? Ondanks die nobele gedachte, schiet Ageeth in haar boosheid bij het lezen van dit ‘onrecht’ en wil er ‘werk van maken’. Gelukkig is zij inmiddels zo wijs daar altijd eerst een (slapeloos) nachtje over te slapen, voordat zij een vernietigend oordeel lanceert.

Het mooie van onze samenwerking is dan, dat de één de ander kan wijzen op het ‘anders ondernemen’ en het even los van eigen ego, vanuit een ander perspectief te bekijken.

We komen tot de conclusie dat de waarschuwing voor plagiaat meer lijkt op plaag-en-haat. Natuurlijk heb je, nu de naam is gedeponeerd, geen poot meer op te staan, maar is het onze energie waard om daar boos tegen te ageren? Na overleg met cliënt, besluit zij uit te blijven gaan van haar eigen kracht en in januari met een schone zakelijke lei en een nieuw creatieve start, aan 2012 te beginnen. De betreffende woorden zijn van haar website en twitter af. Veren recht schudden en het akkefietje, met alle negatieve energie, daar laten waar het hoort….

Authentiek ondernemen

De afgelopen weken startten we een aantal trajecten met ondernemers. Vooraf, in een kennismakingsgesprek, vragen we de ondernemer om een concrete vraag. Op basis daarvan stellen we een aantal bouwstenen voor om mee te werken, waaronder een workshop vision board maken.

Zo hadden wij enkele weken terug de volgende concrete vraag; ‘Ik zoek de verbindende factor om evenwicht te brengen in het uiterlijk van de homepage van mijn website’. Kijkend naar de vraag die er lag, overwogen wij het maken van een Vision Board over te slaan, omdat we dachten dat we aan het einde van de sessie niet meer aan de vraag zouden toekomen. Onze cliënt gaf juist aan heel graag een vision board te maken. En dat bleek een goede zet, want na doorvragen en verder onderzoek blijkt de verbindende factor ook te gaan om het verbinden van de persoonlijke visie met de missie van de onderneming. En dit kwam juist tot uitdrukking met behulp van het Vision board.

Met het vision board als uitgangspunt, brengen we met het doorlopen van zes logische niveaus de persoonlijke gewenste situatie in contact met de missie van het bedrijf. Zo weerspiegelt de onderneming ook de persoon achter de onderneming. Als ondernemer en onderneming op elkaar aansluiten, met andere woorden, de onderneming authentiek is, trek je de doelgroep aan die bij je past.

Verbinden en Verbeelden

Hoe verder we komen met onze onderneming hoe meer contact we maken met onze eigen missie. In ons ondernemersplan wijdden we twee pagina’s aan onze visie en missie, maar kunnen dit nog niet in een paar zinnen vertalen naar een concrete missie. Om voor ons plan te komen tot een visie en missie stellen we ons zelf een aantal vragen:

Hoe ziet onze ideale wereld eruit? Waar willen we staan over vijf jaar? Hoe bereiken we onze gedroomde positie? Wat zijn de resultaten die we willen bereiken? Waarom is Buitenpaards op de wereld? Wat zijn onze intenties en ambities? Wat dragen wij bij aan deze ideale wereld?

Nu, een paar maanden verder, beginnen we pas contact te maken met de antwoorden die we toen opschreven; door de vragen die we krijgen, door opmerkingen van mensen om ons heen en door onze eigen bijdragen aan Buitenpaards. We formuleren onze missie daarom als volgt:

Buitenpaards is een platform voor ondernemers die met paarden werken. Buitenpaards begeleidt op praktische en creatieve wijze in ondernemerschap met als doel persoonlijke visie en bedrijfsmissie in elkaar over te laten lopen, waardoor een meer authentieke manier van communiceren en ondernemen ontstaat. Daarnaast brengt Buitenpaards verschillende ondernemers met elkaar in contact met als doel elkaar te versterken in een diversiteit aan talenten en activiteiten.

In twee woorden samengevat is wat wij bijdragen: verbinden en verbeelden

Media aandacht

Als je opeens met de media in contact komt, gebeurt er iets bijzonders met je als persoon. Zo ook met ons toen een TV omroep onze vriendin Myrene van Zen, Zijn en Paarden benaderde, voor een opname van een puber in contact met een paardencoach. Myrene nam contact op met ons op, niet helemaal wetende hoe dit aan te pakken. Nou de dames van Buitenpaards zagen dit als een grote uitdaging; Dat doen we wel even, die puber komt er hoe dan ook. Op de TV, die kans kun je niet voorbij laten gaan. Voor de paardencoaches branche een leuke kans en zo kan ook Buitenpaards officieel op de kaart… . Allerlei gedachten gingen er in ons om. Met maar één focus; dit gaat ons lukken.

Aanvankelijk had Myrene nog twijfels of zij deze opdracht zelf wilde oppakken, dus hadden wij nog contact met andere paardencoaches om te peilen of zij een leervraag van een puber uit hadden staan.  Hoe mooi is het dan niet om te horen dat paardencoaches het werk in het geheel zien en elkaar niet als concurrent bekijken en elkaar ook wat gunnen. Dat was het eerste mooie moment wat deze opdracht ons opleverde. Een staaltje “delen is vermenigvuldigen”, paardencoaching 3.0. zeg maar..

Uiteindelijk zetten wij samen met Myrene een aantal lijntjes uit binnen ons netwerk, op zoek naar een puber met een hulpvraag. Na drie dagen leggen we wel veel contacten, maar krijgen we geen toestemming van ouders om te filmen. En dan komt het tweede mooie moment als we, in plaats van de opdracht te willen scoren, even afstand nemen en the bigger picture bekijken. Wat is ons doel? Welke rol wil Buitenpaards spelen en wat brengt het Myrene met haar Zen, Zijn en Paarden. Kunnen wij, in deze setting, wel een veilige omgeving bieden voor deze puber en zijn ouder(s)? Hebben wij zelf, tijdens onze eigen opleiding tot paardencoach, niet ervaren hoe belangrijk de vertrouwensband met de coach is en het respect voor de paarden? Het vastleggen van zo’n magisch moment als een ontmoeting tussen cliënt en paard, valt al bijna niet in beeld te vatten. Als je dan ook niet eens zelf de regie hebt over de uiteindelijke vier minuten die in beeld worden gebracht en het niet specifiek voor in paarden coaching geïnteresseerd publiek is, wat brengt het ons dan? Kortom, wij komen tot de conclusie dat het doel van de TV omroep met dit programma niet overeenkomt met onze doelstelling en zo verwoorden wij dat ook naar onze contactpersoon.

Uiteraard laten wij weten dat wij zeker genegen zijn de medewerkers van de TV oproep kennis te laten maken met de bijzondere wereld van paardencoaching, wanneer zij specifiek over dit onderwerp een kort beeldverslag of een documentaire willen maken.

Gevleugeld paard

Handig zo’n automagneet, die kun je namelijk van plaats veranderen afhankelijk van de plek waar je je bevindt met de auto. Tijdens het rijden staat deze op de achterkant van de auto en bij stilstand, voor het huis, op de zijkant van de auto.
Het levert in ieder geval vandaag een aardig gesprek op, toen er een groep wandelaars passeerde en Trinke net buiten stond. ‘Wat een mooie gevonden naam, zegt de man. Hoe komen jullie daarbij'? Ik leg uit waar de naam vandaan komt en wat we doen. ‘Ik moet namelijk denken aan het bijbelboek Openbaringen waar Jezus op een gevleugeld paard als verlosser naar aarde komt’, zegt de man. Hij verontschuldigt zich wel meteen dat hij niet een Jehova getuige is, maar wilde dit ons niet onthouden. Waarop Trinke zegt: 'Nou, dat is dan ook een beetje de rol van Buitenpaards...! Wij zijn zeker geen verlossers maar helpen ondernemers wel verlossend te kijken naar hun zijn, doen en laten.' De man kon dit wel waarderen en antwoorde:'Ja, zodat zij ook weer meer activiteit en klanten krijgen'.
Precies.

Elevator Pitch

Om binnen een minuut op en heldere en duidelijke manier te vertellen waar je bedrijf over gaat, is een elevator pitch een handig instrument. Met proefklant Kelly bedenken we een naam voor haar startende onderneming, maar er ontbreekt nog een elevator pitch. Met een oefening wordt duidelijk wat ze in één kernzin doet. Dit wordt ook meteen de onderzin/mantra voor bij haar bedrijfsnaam en logo. Belangrijk is om bedrijfsnaam, logo, mantra en beeldmateriaal in je communicatie-uitingen, goed op elkaar aan te laten sluiten en dat het geheel ook resoneert met jou als persoon. Dan heb je een perfecte combinatie om mee naar buiten te treden en jouw klanten te laten zien wie jij bent en wat je doet. Succes gegarandeerd.
Bijgaande foto tilt een tipje van de sluier op waar haar bedrijf over zal gaan. Zodra haar communicatie gereed is voor 'de wereld', vertellen wij meer over haar bedrijfsnaam, onderschrift en elevator pitch in dit blog. 

Hemelse attentie

Ageeth heeft een neus voor originele relatiegeschenken en de klanten van Van der Sijde Hout zijn gewend met grote regelmaat verrast te worden met leuke attenties, waar dan weer een bijzondere boodschap achter zit. Het is inmiddels een vast onderdeel van het Marketingbeleid van Van der Sijde en klanten rekenen er bijna op. Het zijn vaak de kleine dingen die het doen, zeg maar. En natuurlijk wordt dit beleid doorgetrokken naar Buitenpaards. Een Angel met Hemels Nieuws. In het doosje past ook aan beide kanten ons visitekaartje en zo wordt het een mooi geschenk voor aan onze relaties. Een reactie die we kregen: ”Ik heb afgelopen zaterdag een mooie uitspraak gezien..., …. zeker nu we een beschermengel van Buitenpaards hebben gekregen "rijd nooit harder dan je beschermengel kan vliegen".

Social Media

Dat social media meewerkt aan de promotie van Buitenpaards is al snel duidelijk. Met het mailen van het fotobeeldverslag naar alle leden van de intervisiegroep, die afgelopen vrijdag bij ons was, werd er meteen druk getwitterd, berichten op blogs, facebook en linkedin gezet. Dan zie je hoe snel social media jou in de wereld zet. De reacties komen van CV-Coaching, Hijinkenzo, Paardenboerderij Meulegoorn, JPC jouw persoonlijke coach en Coeurage; ondernemers met paarden.