We need nature to show us the way home, the way out of the prison of our minds. We got lost in doing, thinking, remembering, anticipating; lost in a maze of complexity and a world of problems. We have forgotten what rocks, plants and animals still know. We have forgotten how to be--to be still, to be ourselves, to be where life is: here and now.

~Eckhart Tolle
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

maandag 22 juli 2013

Way of life!

Jaar Vision Board 2013
Omdat ik Trinke's schilderij van 2011, met daarop een afbeelding van de paarden, heb gebruikt voor het maken van mijn jaar visionboard voor 2013, heb ik met tekst en beeld deze paarden een symbolische betekenis gegeven. Django staat voor "learn", Sophie voor "live", Carmen voor "love" en Charlie voor "laugh!" Dat juist Sophie het leven liet in mei, is dan ook zeker opmerkelijk te noemen. Het leren, de liefde en zeker de lol met je knol, kon ik even niet meer zien.

Niet op mijn plaat, en ook niet in de wei of in de stallen. Ik was er echt een beetje klaar mee.... Seen it, done it, not doing it again. Het scheelde niets of ik had toch ook Charlie verkocht al was het alleen maar omdat ik mezelf ervan wilde verzekeren dat hij, bij mij, ook niets ging mankeren....

In juli was ik een weekend bij Marjolijn in Friesland en maakte ik kennis met EQS. Geïnspireerd geraakt door deze manier van communiceren en samenwerken met je paard, besloot ik toch maar met Charlie  8 grondwerklessen bij Kelly van Differhand te volgen. Al jaren staan de boeken van Klaus Hempfling, Pat Parelli, Monty Roberts, Emiel Voest etc. in de kast staan en je pakt wel regelmatig wat van de methodiek mee maar eigenlijk is het al die tijd meer bij theoretische kennis gebleven met zo af en toe een vertaalslag naar de praktijk. Maar toen ik met Charlie aan de slag ging, en mezelf er toch weer meer in ging verdiepen, besefte ik dat het toch meer een way of life moet zijn, wil het werkelijk beklijven.

Alle puzzelstukjes lijken op zijn plaats te vallen nu. Alsof alle kennis en ervaringen van de afgelopen jaren, de ups en de downs, het verdriet en het plezier, de diverse disciplines en ook de vertaalslag naar je eigen ZIJN en het werk als coach met paarden bij elkaar komt nu. Voor mij was dat een moment waarop ik besloot dat géén paarden houden geen optie was. Ze horen bij mij, zo simpel is dat. Ik ben nog niet uitgeleerd, nog lang niet.....